"Czasem łapię się na tym że się grzebie w przeszłości". Stawiam sobie nieraz pytanie co było rak temu. Nie wiem czemu akurat rok ale to jakaś łatwa do określenia ilość czasu, na tyle krótka by jeszcze pamiętać i na tyle długa by przyniosła jakieś zauważalne zmiany. U mnie za każdym razem nastęuje zaskoczenie i jakiś pobłażliwy uśmiech względem siebie i mojej nieustającej naiwności do życia. Powinnam nawet napisać Naiwności, bo jest to zjawisko nieuleczalne, permanentne i niezmienne. Jednym zdaniem jestem kimś kto nie powinien czynić w swoim życiu żadnych planów, gdyż ilekroć coś próbuję przewidzieć, wszystko odwraca się do góry nogami...
Rok temu...
... nie pomyślała bym nawet że będę mieszkać tu gdzie mieszkam.
... nie znałam ludzi którzy dziś są dla mnie całym światem.
... nie powiedziała bym za nic w świecie że będę studiować ochronę środowiska którą zawsze szczerze gardziłam (moment... ja nadal nią gardzę!)
... nie wiedziałam świata poza człowiekiem który dziś jest dla mnie tylko imieniem.
... nie pomyślała bym nawet o spontanicznym czterodniowym wypadzie do Amsterdamu i Paryża, bo to przecież Takie Trudne i Niemożliwe
... twierdziłam że dała bym się postrzelić za trzy osoby na świecie. Dziś z żadną z nich nie utrzymuję kontaktu. Jedna z nich nie chce nawet wymówić mojego imienia, o drugiej ja nie chcę wspominać, o trzeciej zapominam wspominać.
... twierdziłam że nigdy nie powiem że nie chcę się już nigdy zakochać.

Aż się boję myśleć co będę mogła powiedzieć o sobie za rok. Jeśli miała bym coś powiedzieć to za rok...
... będę mieszkać tu gdzie mieszkam
... będę tęsknić za tą samą Martą, bez której nie wyobrażam sobie dnia dzisiaj
... będę studiować chemię
... moje obcasy nadal będą wybijały rytm tego samego imienia

I idę o zakład że to się nie uda. I wcale nie chodzi o to że będzie na odwrót. Życie znajdzie sobie swoje własne zupełnie nieprzewidywalne tory i słowa. Postawi na mojej drodze ludzi o których teraz nie mam pojęcia, a już niedługa będziemy oddychać tym samym powietrzem. Wystarczy mieć trochę cierpliwości...